ANADOLU (Elif Erva KAYA)

 Yabancı kültürünün hayranı olmak Anadolu'nun güzelliklerini görmezden gelmek demektir. Oysa Anadolu "yazılmamış bir destan" gibidir. İçinde sayısız güzellik barındırmaktadır. Anadolu, insanıyla özeldir. Şehirde değil dağlarda yaşayan Anadolu insanı şehirde zorlanır. Yaylalara alışkındır. Ayrıca bizim yıkılmayan devlerimiz vardır. Zeytinyağı döküldüğünde onları deviremezsiniz. Çocuklarımızın oynadığı oyunlar, efelerimizin oynadığı zeybekler bizi gururlandırır. Bir tarlaya gittiğinizde içinde çalışan insanları görürsünüz. Bizim halkımız çalışkandır. Yanlarına gitseniz sizi aç göndermezler. Karnınız toksa bile bir şey yemeden çıkamazsınız. Anadolu insanı misafirperverdir. Anadolu'nun güzellikleri insanıyla kalmaz. Bir hat, bir çini bizi derinden etkiler. Biz onlara bakarken sadece renkleri görmeyiz. Yeşilde tarlalar, sarıda buğdaylar görürüz. Kırmızı, şehit kanının rengini verdiği bayrağımızı hatırlatır. Bir cami görürüz. Minare, şadırvan, kubbe... Bizi heyecanlandırır. Hüzünlü türküler dinleriz. Yakılan ağıtlar gelir aklımıza, hüzünleniriz. Kısacası kültürüyle, insanıyla Anadolu bizim için tektir. Hiçbir yabancı kültür onun önüne geçemez.